Jak zrobić torebkę ze sznurka – krok po kroku
Powodem nieudanych pierwszych projektów zwykle jest zły dobór sznurka i brak planu wymiarów. Skutkiem bywa torebka, która rozciąga się po jednym wyjściu albo wychodzi dwa razy większa, niż zakładano.
Ten poradnik pokazuje, jak zrobić torebkę ze sznurka bez zgadywania oczek i bez prucia połowy robótki. Zebrano konkrety: jaki sznurek kupić, jaki rozmiar szydełka dobrać, ile oczek nabrać i w jakiej kolejności połączyć elementy. Największa wartość tego tekstu to gotowy, prosty schemat wykonania z wymiarami, który da się odtworzyć nawet przy pierwszej próbie. Na końcu są też odpowiedzi na pytania, które najczęściej pojawiają się przy dnie, bokach i pasku.
Co przygotować, zanim powstanie torebka ze sznurka
Źle dobrany materiał od razu psuje efekt końcowy. Do codziennej torebki najlepiej sprawdza się sznurek bawełniany o grubości 3 mm albo 5 mm. Cieńszy daje lżejszą formę, grubszy szybciej buduje kształt, ale zwiększa wagę gotowej torby.
Najczęściej wybierane są sznurki typu YarnArt Macrame Cotton 3 mm, Bobbiny 3 mm i Bobilon 5 mm. Na małą torebkę o wymiarach około 24 × 18 cm potrzeba zwykle 180–250 m sznurka 3 mm albo 100–140 m wersji 5 mm. Koszt materiału to najczęściej 25–60 zł, zależnie od marki i dodatków.
| Rodzaj sznurka | Grubość | Szydełko | Zużycie na torbę 24 × 18 cm | Efekt |
|---|---|---|---|---|
| YarnArt Macrame Cotton | 3 mm | 4,5–5 mm | 200–250 m | miękka, lekka torebka |
| Bobbiny Regular | 3 mm | 5 mm | 180–220 m | zwarta, równa forma |
| Bobilon | 5 mm | 6–8 mm | 100–140 m | grubsza, bardziej sztywna torba |
Poza sznurkiem potrzebne będą:
- szydełko 5 mm lub 6 mm,
- igła dziewiarska z dużym oczkiem,
- nożyczki,
- 2 karabińczyki lub półkola 20–25 mm,
- zapięcie magnetyczne albo suwak 20 cm, jeśli torba ma być zamykana.
Torebka robiona ze sznurka 3 mm zachowuje lepsze proporcje przy pierwszym projekcie. Sznurek 5 mm przyspiesza pracę, ale wybacza mniej błędów w liczeniu oczek.
Jaki model wybrać na początek
Na start najlepiej robić torebkę z prostokątnym dnem i prostymi bokami. Okrągłe bazy i skomplikowane klapy wyglądają efektownie, ale wymagają pilnowania przyrostów i symetrii. Przy pierwszym projekcie prosty fason daje większą kontrolę nad wymiarem.
Najłatwiejsza jest mała listonoszka o wymiarach około 24 × 18 × 7 cm. Taki format mieści telefon, portfel i klucze, a jednocześnie nie wymaga dużego zużycia materiału. Pasek można zrobić ze sznurka albo dopiąć gotowy pasek z ekoskóry o długości 110–120 cm.
Najprostszy układ konstrukcji
Praktyczny model składa się z 4 elementów: dna, korpusu, klapy i paska. Można go wykonać w całości szydełkiem lub połączyć robótkę z gotowymi akcesoriami kaletniczymi. Druga opcja daje bardziej „sklepowy” efekt.
Jeśli zależy na sztywniejszej formie, warto dodać bazę z filcu grubości 3 mm albo gotowe dno z ekoskóry z otworami. Takie dna są dostępne zwykle w rozmiarach 25 × 8 cm lub 30 × 10 cm.
Jak zrobić torebkę ze sznurka krok po kroku
Najpierw robi się próbkę, a dopiero potem nabiera oczka na właściwy element. Ten etap nie jest opcjonalny, bo różnica jednego rozmiaru szydełka potrafi zmienić szerokość torby o 2–4 cm.
Krok 1: próbka i przeliczenie oczek
Wykonać próbkę 10 × 10 cm ściegiem, którym będzie robiona torebka. Dla początkujących najlepsze są półsłupki albo słupki. Przykładowo przy sznurku 3 mm i szydełku 5 mm w 10 cm wychodzi często około 14–16 półsłupków.
Jeśli planowana szerokość dna ma wynosić 24 cm, trzeba nabrać tyle oczek, by po rozciągnięciu robótki dno miało właśnie ten wymiar. Nie liczy się „na oko”. To właśnie ten moment decyduje, czy torba wyjdzie proporcjonalna.
Krok 2: wykonanie dna
Nabrać 18–22 oczka łańcuszka dla torby średniej wielkości. Następnie obrobić łańcuszek dookoła półsłupkami, a na końcach zrobić po 3 półsłupki w jedno oczko, żeby dno miało zaokrąglone rogi. W kolejnych okrążeniach dodawać oczka tylko na łukach końcowych.
Po 3–5 okrążeniach dno powinno osiągnąć około 24 × 7 cm. Jeśli zaczyna falować, przyrostów jest za dużo. Jeśli zawija się do środka, przyrostów jest za mało.
Krok 3: boki korpusu
Kiedy dno ma gotowy wymiar, kolejne okrążenie warto wykonać tylko za tylną nitkę oczka. Dzięki temu powstaje wyraźne „załamanie” i boki odchodzą pionowo. To prosty zabieg, ale robi dużą różnicę w wyglądzie.
Dalej przerabiać bez dodawania oczek przez 14–16 cm wysokości. Najrówniejszy efekt daje praca półsłupkami w spirali albo zamykanych okrążeniach. Dla bardziej dekoracyjnej wersji można co czwarte okrążenie wprowadzić ścieg waffle, ale tylko przy sznurku 3 mm.
Krok 4: klapa lub zamknięcie
Klapę można zrobić od razu z tylnej części torebki. Wystarczy zaznaczyć środek, przerabiać na płasko około 18–20 oczek i stopniowo zwężać boki przez 8–10 rzędów. Długość klapy 12–14 cm zwykle wystarcza do wygodnego zapięcia.
Jeśli torba ma być bez klapy, lepiej wszyć zamek 20 cm albo zamontować zapięcie magnetyczne. Magnetyczne zapięcie trzeba osadzić na usztywnieniu, inaczej sznurek będzie się odkształcał.
Jak wykończyć pasek, podszewkę i zapięcie
Sam korpus nie wystarcza — o trwałości torebki decyduje wykończenie. Najczęściej właśnie pasek i zapięcie psują się jako pierwsze, nie boki robótki.
Pasek ze sznurka można wykonać jako długi pas półsłupków o szerokości 3–4 cm i długości 100–120 cm. Wygodniejsza w noszeniu jest jednak taśma parciana 30 mm albo gotowy pasek z ekoskóry. Takie paski kosztują zwykle 15–40 zł i łatwo dopiąć je do karabińczyków.
Czy podszewka jest potrzebna
Podszewka nie jest obowiązkowa, ale zawsze poprawia trwałość i kształt torebki. Najlepiej sprawdza się bawełna o gramaturze około 140–200 g/m². Dla małej listonoszki wystarczy prostokąt materiału około 35 × 45 cm.
Podszewkę można wszyć ręcznie ściegiem krytym albo na maszynie przed zamontowaniem w torbie. Warto dodać kieszonkę na suwak 15 cm — to niewielki detal, a mocno podnosi funkcjonalność.
Jeśli torebka ma służyć na co dzień, podszewka i sztywne mocowanie paska nie są dodatkiem. To element konstrukcji.
Najczęstsze błędy przy robieniu torebki ze sznurka
Nie wolno ciągnąć sznurka z różną siłą w trakcie jednego elementu. To najprostsza droga do krzywych boków i falującego dna. Przy sznurku bawełnianym każda zmiana napięcia jest widoczna od razu.
Drugi częsty błąd to dobieranie szydełka wyłącznie według etykiety. Producent podaje zakres orientacyjny, a nie jedyne poprawne ustawienie. Dla Bobbiny 3 mm szydełko 5 mm da inną gęstość niż 4,5 mm, nawet przy tym samym ściegu.
Warto unikać też tych potknięć:
- robienia dna bez liczenia przyrostów,
- montowania zapięcia bez usztywnienia od spodu,
- przyszywania paska tylko do oczek brzegowych,
- łączenia różnych partii sznurka bez sprawdzenia odcienia.
Jeśli torebka po kilku rzędach robi się ciężka, materiał jest za gruby do wybranego modelu. Mała listonoszka ze sznurka 5 mm potrafi ważyć ponad 500 g jeszcze przed włożeniem podszewki i zapięcia.
Jak dbać o gotową torebkę i kiedy warto ją usztywnić
Torebkę ze sznurka czyści się delikatnie i bez mocnego tarcia. Większość sznurków bawełnianych można prać ręcznie w temperaturze 30°C, ale zawsze trzeba sprawdzić zalecenia producenta. Na przykład sznurki z dodatkiem poliestru lepiej znoszą odkształcenia niż czysta bawełna.
Suszenie powinno odbywać się na płasko. Wieszanie mokrej torby za pasek rozciąga korpus i deformuje dno. To jeden z najczęstszych powodów, dla których gotowa praca po praniu wygląda gorzej niż przed.
Usztywnienie warto dodać, gdy torba ma format większy niż 28 × 20 cm albo ma nosić cięższe rzeczy, na przykład butelkę wody 500 ml, kosmetyczkę i portfel. Do tego celu nadaje się filc 2–3 mm, wkład kaletniczy albo cienka pianka tapicerska.
Najczęstsze pytania
Jaki sznurek wybrać na pierwszą torebkę ze sznurka?
Najbezpieczniejszy jest sznurek bawełniany 3 mm, na przykład YarnArt Macrame Cotton albo Bobbiny Regular. Daje dobrą kontrolę nad kształtem i nie obciąża gotowej torby tak mocno jak wersja 5 mm.
Ile sznurka potrzeba na małą torebkę?
Na model około 24 × 18 cm potrzeba zwykle 180–250 m sznurka 3 mm. Przy sznurku 5 mm wystarcza najczęściej 100–140 m, ale gotowa torba wychodzi cięższa.
Czy torebkę ze sznurka lepiej robić na szydełku czy na drutach?
Na początek lepsze jest szydełko, bo łatwiej kontrolować kształt dna, boków i klapy. Druty dają bardziej miękką formę, która przy torebce codziennej zwykle wymaga mocniejszego usztywnienia.
Jak sprawić, żeby torebka ze sznurka była sztywna?
Trzeba połączyć trzy rzeczy: gęsty ścieg, właściwy rozmiar szydełka i usztywnienie środka. Najprościej dodać wkład z filcu 3 mm oraz podszewkę z bawełny.
Czy podszewka w torebce ze sznurka jest konieczna?
Nie zawsze, ale w praktyce bardzo się opłaca. Chroni wnętrze przed rozciąganiem, poprawia wygląd i sprawia, że drobne przedmioty nie wystają między oczkami.
